MIJN

MIJN1MIJN2

[Winnaar TheaterTekstTalent Stipendium 2017]

Koop de tekstuitgave van ‘MIJN’, gepubliceerd door ITFB

Lees hier een fragment van ‘MIJN’

‘Wolven, die bijten zonder aarzelen hun eigen poot door, als ze in een klem komen te zitten.
Die begrijpen dat er soms iets kleins kapot moet om iets groots te redden.
Mensen zouden meteen gaan miepen,
“ugh, nee hoor, oh dat doe ik écht niet, nee, ik kan helemáál niet tegen bloed.”
olven die zien wat er moet gebeuren, en die gaan aan de slag.
Niet klagen, maar knagen.’

MIJN  gaat over een klein en afgelegen mijndorp. Tien jaar geleden maakte een grote ramp een abrupt einde aan de mijnindustrie. Sindsdien is het dorp afgegleden: het geld is op, en scheuren en verzakkingen zijn aan de orde van de dag. De jongeren dromen ervan het dorp te verlaten, hun ouders dromen maar zo min mogelijk. Tot een paar maanden terug, toen een loterij de helft van de dorpelingen in één klap monsterlijk rijk maakte. De andere helft bleef arm.

In MIJN beschrijft Koen Caris hoe de menselijke neiging om alles in twee kampen te verdelen, een hechte gemeenschap uit elkaar kan trekken. En hoe juist die mensen die zich het minst gezien voelen, soms zelf geen oog meer hebben voor anderen.

Tekst: Koen Caris
Regie: Ada Ozdogan
Spel: Thomas Höppener, Bram van der Kelen, Dorien van Gent, Imke Smit, Mirthe Labree, Tobias Nierop, David van Uuden, Simme Wouters, Joep Paddenburg
Productie: Lieke Hillebrand
Met dank aan: Corien Baart

Scènefoto’s: Annelies Verhelst
Publiciteitsfoto: Casper Koster

Première: februari 2020